Vrouwenmantel

_DSC4192Eens was ik een druppel water

Waarin de wereld zich spiegelde

De wereld was in mij

Tot ik verdampte en in

Gods adem het Universum schiep

Wat geboren moest worden

Onder Zijn AL ziend oog

Ik in de Ruimte zweefde

Wachtend op de Stem

Die mij roepen zou….

En mij een Naam gaf

Een Mens liet zijn

Op aarde

Die in mijn Tuin een druppel water zag.

Neeltje van Sloten

25 mei 2014

De Eekhoorn

De Eekhoorn
De grijze Eekhoorn
vangt de Kerstballen op
die het Kerstballen Beest uit spuugt.

De grijze Eekhoorn leent de staart
van zijn Moeder
zodat hij Vliegensvlug wordt

Van de Rode Kerstballen maakt de Eekhoorn Rol voetjes,
zodat hij nog meer vlug-vlug-vlug wordt,
zo zoeft hij,  razend vlug naar de Kerstdagen.

Het Kerstballen Beest heeft
weinig Tijd overgelaten voor de Eekhoorn.

tekst en illustratie
Neeltje van Sloten 13.12.2013.

Zomertuin 2012

DSC_0121De tuin, die alle bloemen uitdeelt in mijn ogen,
nu de zon is weggegaan,
ze is zo kleurig in haar eigen vrede,
zo onbespied ook
terwijl ik haar aanschouw…

De wind; gegaan naar haar onzichtbare begin
wordt niet meer meegewogen
in het lispelend bewegen
van een blad.

Waar kan ik nu mijn hart neerleggen, lang uit?
mijn ziel vol kommer
om het kwijnen door mijn onrust
mijn Muze die haar lied
niet zingen kan?

Hier in de tuin,
waar alles is gedaald
enkel nog een bloem, die zal vergaan,
omdat niets blijven zal,
waar kan mijn eigen hart dan gaan?

Ik fluister in mijn hoofd de woorden
maar `t lispelen van mijn ziel
is zonder spoor.

Oh, lieve uitgebreide aarde
onthoud mijn bede
als ik niet meer ben bij deze ranken
en haar kleurigheid.

onthoud haar
en roep mij weer,
om aan te raken
wat ik eens begonnen ben !

Neeltje

Herfstzon.

uit: aangeraakt door het Licht....Ik heb gezeten op een stoel
en niets gedaan,
niets gedaan,
dan kijken naar het zonlicht,
gevoeld mijn rug,
haar warme gloed,
en wat daar achter lag.

Terug gekeken naar het pad dat ik gelopen heb,
en dat steeds langer wordt

en NU dit alles saam gevat
het wonder
als of er nooit iets anders is
dan dit moment.

Neeltje
woensdag 30 oktober 2013.

Een pluisje Geluk

een pluisje gelukEen pluisje Geluk
op de weg van mijn Leven
-verloren-
en weer gevonden
op de weg
van de Eeuwigheid .

Naamloos Geluk,
zonder geboorte
-ontstaan-
voor het ontstaan,
vond de wind haar,
nam haar mee,
en reeg haar
aan het snoer van mijn dagen.

neeltje 27 oktober 2013.

Krommenie-Den Haag-Rotterdam

t23

Vandaag met de trein naar Rotterdam.

mooi Hollands Landschap,

groen badend

in de soms-zon soms-grijze koepel

gespannen boven uitgestrektheid

die roept naar meer- en lang.

Aan de horizon, klein dorp,

vlak voor Leiden,

met  kerktoren in het midden, roept intimiteit

in schijnbare heelheid,

Verlangende Droom van mij zelf  misschien,

in het beeld gevangen aan de horizon………

Er voorbij gereden realiseer ik me;

het was Voorhout.

Herinneringen koud van schraalheid bevriezen

mijn beeld en brengen het terug naar

waar het thuis hoort….Verlangen naar geborgenheid,

een thuiskomen, een kern die omarmd wil worden.

De kern is deze vrouw in de trein in haar winterjas

en ze schrijft………

 

Langs Den Haag Hollands Spoor

hebben kleine jongens Hoge Torens gebouwd,

tot wel aan de lucht, zo hoog.

Langs het spoor staan gekleurde

treinen, roze/rood en geel/blauw heel vrolijk te doen.

 

Mensen lopen haastig op het perron met hun benen in de Herfst Zon,

met hun hoofden in de schaduw  lopen zij allemaal in dezelfde richting.

Alle meisjes hebben lang haar, het haar wappert in de wind wel,

maar ze kijken niet zo dartel als hun haar bewegen wil..

beetje dissonant.

Kleurrijke Graffiti muur draagt een groene sjaal van Hedera.

We rijden weer,de zon verlicht de rails.

Rotterdam is in zicht, potlood en boekje gaan weer

in de tas.

17 oktober 2013

Neeltje van Sloten

 

 

 

De Adelaar

 

F1000002-002

De Adelaar.

Grote Vogel help mij, mijn Kind van Licht

zonder schaduw te houden,

Grote Vogel van Wijsheid,

Grote Vogel van God leen mij Uw Vleugels voor mijn Kind

Wiek Uw Kracht in mijn Hart van dagen,

wiek Uw moed in mijn armen

opdat ik haar bescherme

mijn tedere , mijn nieuw geborene,

mijn Kind zonder schaduw.

Mijn Kind is uit het Licht geboren.

Leen mij Uw Vleugels

aan mijn hart,

voor mijn tedere, mijn nieuw geborene.

F1000003-001

Kunst is Liefde

Steeds meer besef ik dat schilderen voor mij niet een werkwoord is maar een ervaringswereld die zich opent in mij.

En dat in het openbaren de verwondering en vreugde geboren wordt die ik “mijn muze” mag noemen. Het evenaren van reeds eerder geboren werk is niet mijn streven, ik kan niet overtreffen ….ik kan alleen maar ontdekken.

Elk werkstuk is een nieuwe, is een eerste ervaring; is een opening naar een andere werkelijkheid in vorm en kleur. Als ik werk ben ik buiten het tijdsbesef en drijf op mijn eigen stroom en verwonder me over het ontstaan. Ik heb geen doel……want in het doelloze vind ik mijn overgave naar iets wat groter is dan ik: misschien is dat: LIEFDE

het gras van de dagen groeit door.........